Центр ядерной медицины и онкологии города Семей

Сегодня, 14 апреля 2021 года, исполнилось бы 70 лет видному учёному, основателю онкологической школы современного Восточного Казахстана, д.м.н. профессору Мусинову Даниял Рахимкановичу.

Вот уже 15 лет с нами нет нашего любимого учителя, человека с большой буквы со светлым, добрым, отзывчивым сердцем, который дарил только тепло и благодатный свет.  Хотя прошли годы, нам кажется, что он с нами, его забота и обаятельная улыбка никогда не покинут нас.

Даниял Рахимканович начал трудовую деятельность в качестве районного хирурга. За свою не долгую жизнь оставил после себя добрый след.

С 1999 года до самой смерти, ноября 2006 года, возглавляя кафедру онкологии и радиологии Семипалатинской государственной медицинской академии на базе Регионального онкологического диспансера г. Семей, внёс весомый вклад в систему здравоохранения и медицинского образования.

Даниял Рахимканович является автором более 190 научных трудов по проблемам хирургической инфекции, эндокринной хирургии, онкологии, выпустил 6 методических рекомендаций, имеет ряд изобретений и рационализаторских предложений.  Под руководством Д. Р. Мусинова защищено 6 кандидатских диссертаций.

Ученики продолжили работу учителя. После ухода из жизни профессора были успешно защищены 3 кандидатских диссертации, научным руководителем которых он являлся.  Благодаря содействию учеников Данияла Рахимкановича вышел в свет его последний научный труд – монография «Клиникалық онкология бойынша көмекші құрал», которую он не успел опубликовать при жизни.

Его ученики – профессора, доктора медицинских наук Сандыбаев М. Н., Адылханов Т. А., Танатаров С. З., Масадыков А. С., Абдрахманов Р. З., Кенбаева Д. К. и многие другие успешно работают в системе практического здравоохранения и медицинской науки Республики Казахстан.

Даниял Рахимканович внёс свой ощутимый вклад в дело улучшения работы онкологической службы области. Большой практический опыт и личные качества позволили ему поднять на новый уровень проводимую противораковую работу в регионе. При его активном содействии налажены творческие и международные связи со многими вузами и онкологическими центрами, как в масштабе Республики, так и за её пределами.

Он человек – обладавший неутомимой энергией и работоспособностью. Блестящий живой ум, широкая осведомлённость в различных областях современной науки, умение прогнозировать развитие наиболее прогрессивных её направлений сочетались в нём с высокой интеллигентностью, широкими знаниями в области литературы, искусства, истории, философии.  За плодотворную научную и практическую деятельность Даниял Рахимканович награждён Почётной Грамотой Верховного Совета Казахской ССР (высшая награда Республики на тот период), Грамотой Областного исполнительного комитета Семипалатинской области, Почётной грамотой МЗ РК, знаками «Отличник Здравоохранения РК», «Отличник высшей школы МО РК».

Даниял Рахимканович был счастливым семьянином. Вместе с любимой супругой Нурифат Фаизовной воспитал сына и дочь. Сегодня Роллан и Маржан успешно трудятся в различных структурах государственного управления нашей страны, воспитывают детей. Жизнь продолжается!

14 ноября 2007 года в Региональном онкологическом диспансере (ныне КГП на ПХВ «Центр ядерной медицины и онкологии г. Семей») открыта Мемориальная доска памяти заведующего кафедрой онкологии и радиологии СГМА, д.м.н., профессора Д. Р. Мусинова.

По решению учёного совета СГМА (НАО «Медицинский университет г. Семей») кафедре клинической и радиационной онкологии присвоено имя этого удивительного человека и видного учёного.

Мы помним Вас, дорогой Даниял Рахимканович, ваш светлый образ! Вы – человек с большой буквы и навсегда останетесь в наших сердцах!

Коллектив КГП на ПХВ «Центр ядерной медицины и онкологии г. Семей»

 

Толғау

«Қазақстан Республикасы денсаулық сақтау ісінің үздігі», «Қазақстан республикасы ағарту ісінің құрметті қызметкері», медицина ғылымдарының докторы, профессор

Даниял Рахымқанұлы Мусиновқа арнау.

 

Денсаулық–зор байлығым деген халық,

Осынау нақыл сөзге көңіл қанық.

Шыққан шың, өмірдегі самғауларың,

Тек соның арқасы ғой сенімді анық.

 

Денің сау болсыншы деп ел айтады,

Осылай ақ тілегін молайтады.

Жақсы сөз-жарым ырыс қашандағы,

Жарқырап шуақ шашар келер таңы.

 

Денсаулық саласында еңбек еткен,

Ізденіс, білгірлікпен өрлеп өткен.

Даниял ірі тұлға жан еді бір,

Қиялын күн көзіне сермеп өткен.

 

Жасынан ол ерекше дараланды,

Талпыныс жолдары да жаңаланды.

Самғады зор мақсаттың биігіне,

Дәрігер мамандығын қалап алды.

 

Ғалымдық ізденісін өрістетті,

Зерттеуін жыл-жыл сайын жемісті етті.

Ұстаз боп ұлағатын жалғастырып,

Ұйытты біліміне тегіс көпті.

 

Үңілсең ғалым, ұстаз жолдарына,

Боласың куәгер зор талғамына.

«Денсаулық саласының үздігі» боп,

Танылды Қазақстан аймағына.

 

Істері ұлы тұлға мақталады,

Көңілде өнегесі сақталады.

Сарқылмас жігерменен еңбек етті,

Алдынан талай-талай топ тарады.

 

Ардақтап аға тұтқан Даниялым,

Биігіне шықты ол сан қияның.

Маржан мен Ролландай бала өсірген,

Үлгілі тұтқасы еді жанұяның.

 

Шәкіртін тәрбиелеп ғалым еткен,

Осылай парасатын мәлім еткен.

Жұмыстар ол атқарған жүйе тауып,

Тамыры құнарланып әрі кеткен.

 

Ғалымның өнегесін сыйлап анық,

Көңілден ақтарылды жыр халайық.

Өзі ұстаз, өзі ғалым көрінеді,

Тауындай Тарбағатай тұлғаланып.

 

Нәкен Серікбаев, ақын,

Қазақстан журналистер одағының мүшесі.

9.11.07.

 

 

Асыл аға рухына

 

Медицина ғылымдарының докторы, профессор

Даниял Рахымқанұлы Мусиновқа

 

Ақ жүрегін жұлып берер баршаға,

Есіміңді ел мақтаған тамсана.

Сөздеріңіз қуат беріп, емдеген,

Алғыс айтқан пациенттер  қаншама.

 

Қиналғанда табылатын қасыңнан,

Көпке ортақ, дархан көңіл, асыл жан.

Жас маманнан үміт оты көрінсе,

Жүзі жайнап, ерекше бір тасынған.

 

Еңбек етті әрдайым тартынбастан,

Жолы бар жүріп өткен жарқын дастан.

Қаншама жас маманды үйретті ол,

Кәсіпке адал болу салтын жастан.

 

Тумайды адам даңқ үшін, атақ, бақ үшін,

Туады олар елінің сынбас сағы үшін.

Диспансердің көркеюі жолында,

Арнады аға жігерін және бар күшін.

 

Қашандағы қарапайым қалпыңыз,

Жаңаша ойлап, алға басу еді сіздің салтыңыз.

«Көңіл жықпай, өтейікші өмірден,

Артымызда қалсын деуші ең, жарқын із».

 

Армандарың іске асты бүгінде,

Шәкірттерің сыннан өтті сүрінбей.

Құрметіңе атын беріп, курстың,

Тақта ашылды диспансердің төрінде.

 

Жасау жоқ қой бұл жалғанда мәңгілік,

Туу барда өлім де бар, заңдылық.

Асыл бейнең елес беріп әрқашан,

Санамызда тұрасың сен жаңғырып.

  

14.11.2007 жыл

Қ. Бегатарова